Het eerste werk met het Melkmeisje van Vermeer
is begonnen in mijn atelier in de Bloemstraat in de Amsterdamse Jordaan (1992).
Ik heb daar het wereldberoemde schilderij zo goed mogelijk nagebouwd. De muur geschilderd zoalsop het schilderij, de spijker op de juiste plaats, attributen gekocht, mandje, kan, broodjes etc. Alleswat op het tafeltje lag heb ik met bronsverf en zwarte schoensmeer behandeld en er daardoor eeneen zwaar bronzen beeld van gemaakt. Verder de melk in bloed en slagroom veranderd. Het stoofjeheb ik op sommige afbeeldingen in slofjes veranderd met een randje van (verf)toefjes. En de plintmet delfts blauwe tegeltjes nageschilderd.
Ik heb zelf geposeerd en iemand anders heeft me in de juiste melkmeisje-stand geregisseerd (WilmaPeeters). Dat was uiteraard noodzakelijk om in de juiste pose te staan. Wat we ontdekten was dat hetmeisje in de stand die Vermeer geschilderd heeft nooit tegelijk heeft kunnen schenken en haar blikzo rechtop (gericht op de toeschouwer) kunnen houden als op Vermeers' schilderij. Ze zou eronherroepelijk naast hebben geschonken!
Daarnaast heb ik in dezelfde tijd een serie foto's gemaakt van het bespuiten met emmers slagroomop eengrote graafmachine in de Amsterdamse haven.
Sinds eind november 2004 heeft deze thematiek een nieuwe wending genomen naar aanleiding vande discussie over het dragen van hoofddoekjes.
Sinds 2004 heb ik heel veel schilderijen en prints gemaakt met geschilderde Hollandse vrouwen die
hoofdoeken dragen. Andere schilderijen van Vermeer ( meisje met de parel), maar ook van van
Gogh, Rembrandt, of bv Roodkapje, de vrouw van Droste, Zeeuws meisje...etc. Het valt op dat tot de
20e eeuw de meeste vrouwen op afbeeldingen een sjaal of doek droegen. Het heeft me uitgedaagd
tot een grote serie werken.